Gabinet Psychologiczny Warszawa 11 Maj 2018

W trakcie pierwszych kilku spotkań psychoterapii indywidualnej moi klienci poznają mnie i moje metody pracy, ale także sporo opowiadają o sobie. Pytam o to, kim są i jak funkcjonują w różnych obszarach życia, jaka jest ich historia i przede wszystkim, co ich do mnie sprowadziło. Jeśli chcesz się przygotować do pierwszego spotkania z psychologiem, zastanów się nad odpowiedziami na następujące pytania:

  • jak wygląda historia Twojego życia – skąd pochodzisz; jaka była Twoja rodzina: kim byli rodzice, ile mieli lat, gdy się urodziłeś, czy masz rodzeństwo, co było ważne w Twojej rodzinie; jak wyglądały kolejne etapy Twojego życia: dzieciństwo, szkoła i okres dorastania, istotne miejsca pracy, ważne przeprowadzki, kluczowe wydarzenia; jakie problemy dotykały ciebie i twoją najbliższą rodzinę (nie tyle psychologiczne, ale szerzej pojęte: uzależnienia, poważne choroby, śmierć, długie nieobecności kluczowych osób);
  • kim jesteś – czym się zajmujesz, ile masz lat, co lubisz a czego nie, o czym marzysz, co cię pasjonuje, co jest trudne, czy na coś chorujesz, jak spędzasz czas wolny;
  • jak sobie radzisz w różnych dziedzinach życia – czy pracujesz lub się uczysz, czy jesteś zadowolony z pracy i czy pozwala Ci ona się utrzymać, jak sobie radzisz z realizowaniem celów, jak rozwiązujesz problemy, jak wygląda Twój zwyczajny dzień, czy masz czas wolny i na co go przeznaczasz, czy uprawiasz jakieś sporty;
  • jak wyglądają Twoje relacje – czy jesteś obecnie w związku i jak ci się ten związek układa, jak wyglądały Twoje poprzednie związki, jakie masz relacje ze swoimi rodzicami, rodzeństwem, dziećmi i dalszą rodziną, czy masz przyjaciół, jak wyglądają Twoje relacje zawodowe, kto cię wspiera w trudniejszych momentach, czy w Twoim otoczeniu albo w Twojej przeszłości jest ktoś, kto szczególnie na ciebie wpływa;
  • co ci sprawia największe trudności – w jakich sytuacjach czujesz się źle, nie wiesz, jak postąpić, czujesz się niepewny albo bezradny, w jakich obszarach życia masz do siebie najwięcej pretensji albo najbardziej się na siebie złościsz, co wywołuje Twoje cierpienie, co wielokrotnie próbujesz zmienić, ale wciąż ponosisz porażki, czy są emocje, które sprawiają ci szczególnie dużo kłopotów albo takie, których szczególnie nie lubisz; jakich istotnych „projektów życiowych” nie realizujesz (być może trudno jest ci się usamodzielnić, może nie potrafisz znaleźć odpowiedniego partnera albo może po prostu utknęłaś w jakimś miejscu);
  • jakie są Twoje mocne strony i zasoby – z jakimi sprawami dobrze sobie radzisz, w jakich obszarach czujesz się co najmniej tak samo kompetentna jak inne osoby, nad czym nie potrzebujesz pracować psychoterapeutycznie w trakcie naszych spotkań;
  • jakie masz doświadczenia w korzystaniu z pomocy psychologicznej – czy chodziłeś wcześniej na psychoterapię indywidualną albo może uczestniczyłeś w spotkaniach grupy psychoterapeutycznej, czy korzystałeś z pomocy psychologicznej w rejonowej poradni zdrowia albo ośrodku interwencji kryzysowej, czy chodziłeś z partnerem na terapię małżeńską;
  • jak wygląda historia Twojego samopoczucia i zdrowia psychicznego – czy to, co się obecnie dzieje, zostało wywołane przez jakieś konkretne wydarzenie lub zaczęło w określonym momencie; czy czujesz się cały czas tak samo, czy Twoje samopoczucie się pogarsza, polepsza albo zmienia sezonowo; czy byłeś hospitalizowany z powodu epizodu depresji / nerwicy / próby samobójczej albo przyjmowałeś leki podnoszące nastrój / uspokajające / przeciwpsychotyczne i podobne przepisywane przez psychiatrę lub internistę.

Jeśli nie masz czasu albo ochoty zastanowić się nad odpowiedziami na powyższe pytania przed pierwszym spotkaniem z psychologiem, nie ma problemu. Będę Cię o to wszystko stopniowo pytać, chcąc lepiej poznać. Jeśli coś istotnego przypomni Ci się w trakcie kolejnych sesji psychoterapii, możesz o tym opowiedzieć w dowolnym momencie. Chętnie posłucham.

Pamiętaj, że to, o czym będziesz mi chciał powiedzieć, zależy wyłącznie od Ciebie. Na początku terapii psychologicznej mówię zawsze moim klientom, że jestem nimi zainteresowana, chcę ich zrozumieć i dlatego zadaję dużo pytań, ale jednocześnie proszę, by byli na siebie uważni i jeśli jakieś pytania będą dla nich za trudne lub kłopotliwe, po prostu na nie nie odpowiadali. To jest jak najbardziej w porządku. Relacja między psychologiem i klientem rodzi się stopniowo – na początku są dwiema nieznanymi sobie osobami, więc mówienie o sobie i problemach, z jakimi się borykamy, może przychodzić z trudem.

Zadaję pytania po to, aby stworzyć mapę Twoich problemów. Informacje, które mi przekażesz podczas sesji psychoterapeutycznych, pozwolą stworzyć indywidualny, dostosowany do Twoich potrzeb plan, który będzie kluczem do rozwiązania dylematów i łagodzenia cierpienia. Zapraszam do kontaktu telefonicznego i mailowego.